İnsan, bu küçük budalalar dünyası, Genellikle bütün sayarsa kendini:
Başlangıçtaki bütünün parçasının parçasıyım ben,
lşığı doğuran karanlığın parçası,
Kibirli ışığım ben, gece ananın
Eski tahtını, yerini tartışırım §İmdi.
Ah, iki ruh yaşıyor bağrımda,
Birisi diğerinden ayrılmak ister:
Birincisi kaba saba zevkler peşinde Pençeleriyle sarılır dünyaya;
Diğeri tozlar arasından güçlükle
Yükselir ulu ataların diyarına.
TANRI
Yok mu söyleyecek başka sözün bana?
Hep şikayet için mi gelirsin buraya?
Beğenmez misin hiçbir şeyi bu dünyada?
MEFİSTOFELES
Hayır, efendimiz! Orası her zaman gerçekten kötü.
Üzülüyorum insanların perişan haline;
İşkence etmek istemiyorum zavallılara ben bile.