insanin kisiligi ve egilimleri uzerinde en belirleyici etkide bulunan sey , insanin dis gorunusuydu;hatta belki de bundan da cok , guzel ya da cirkin olusu konusunda insanin kendi kendisi hakkinda ne dusunduguydu.
Cekingen , utangac insanlarin sikintilari , cevrenin kendileri hakkinda verecegi yargiyi bilmemelerinden gelir;bu nasil bir yargi olursa olsun , bir kez acikliga kavustu mu, artik sikinti da sona erer.
Yoksa hayat bu gozyaslarini , bu sevincleri sonsuzcasina benden uzaklastiracak kadar agir izler mi birakti ruhumda? Ve kala kala bir tek hatiralar mi kaldi?