kübra
@nottecara
iklimden şarkılar getirdim sana.
Tenha gölgelerinden çektiği incelikli anıları usulca masaya diziyor. Anlatıyor. İlginç veya değil. Anlatıyor. Mühim ya da değil. Anlatıyor. Ne önemi var ki? Hiçbir şey, o anın içine huzurla yayılan anlatışın cömertliğinden daha büyüleyici değil.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Herkes gibi onu da birileri çok severken başka birileri istediği gibi sevmemiş. Ve kuşkusuz o da bu nahoş hatırayı başka birilerini istedikleri gibi sevemeyerek eritmeye çabalıyor.
Kitaplar duruyor dağ gibi, alttan bir tane çekip okuyorum, üstten onlarcası geliyor. Sözler de öyle, duygular da.