kübra
@nottecara
iklimden şarkılar getirdim sana.
Büyük hayal kırıklığı.Duygu ve Düşünce
Gerilim diye aldığım ama ana teması gerilim olmayan kitap. Birincisi; kitabı beğenmedim. İkincisi; kitabı bu kadar beğenlere de asla anlam veremedim.
Öncelikle kitabın içeriğinden bahsetmeyi es geçerek, çünkü zaten bu alanda yazılmış onlarca incelemede içeriğe yer verilmiş onlara bakabilirsiniz, direkt kitap hakkında düşüncelerimi belirteceğim.
Kitaba başladığım andan itibaren sarmadı. Olabilir dedim, bazı kitaplar neredeyse ortasından sonra açılır dedim kendi kendime ama yok. İlerledikçe tamam ama ne olacak diye diye okudum. Kitaptaki bazı çelişkiler spoiler vermeden ufak bir bahsetmem gerekirse o kadar çok gözüme battı ki okumaya devam ederken aklım orada kaldı. Genel hatlarıyla karakterler güzel düşünülmüş diyebiliriz ama karakterlerin işlenişi ve hikayeye yedirilmesi korkunçtu. Karakter bir şey yapıyor ve bu sizde o kadar anlamsız geliyor ki kitap boyunca bu histen kurtulamıyorsunuz.
Sondaki ters köşeye gelirsek; beğenmedim ya. Gerçekten bunca yıllık okur olarak onlarca gizem gerilim kitabı okumuşumdur ama bu kitap olmamış yani. Ters köşe o kadar havada kalıyor ki sırf okuru şaşırtmak için yapılmış gibi. Asla wow olamıyorsunuz.
Kitap nasıl bu kadar beğenildi asla anlamıyorum. İnsanların fikirleri, tamam deyip geçeceğim ama bu kitap gerilim kitabı değil arkadaşlar. Gerilim diye alacak olanlar, almasın.
Alice Feeney 
Taş Kâğıt Makas
Alice Feeney Taş Kâğıt Makas
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitaba başladığımda yazım dilini sevmedim. Okumaya devam ettikçe yazarın dili görmezden gelinebilir seviyeye düştü çünkü verilmek istenen duygu yoğunluğunu çok iyi aldım. Bununla ilgili kitabı okurken bir ileti paylaşmıştım. O konudaki fikrime hâlâ katılıyorum, ilk gençliğimizin o eşsiz duygu geçişleri kitapta çok güzel yansıtılmış ama karakterler ne zaman ki ilk gençlik yaşlarını geçip de birer yetişkin olduklarında hâlâ ergenlik yıllarındaymış gibi hareket etmeleri gözüme o kadar battı ki ilk iki yüz sayfanın aksine son 180 sayfayı okurken baydı. Kadın karaktere ayrı, erkek karakterlere ayrı, kadın karakterin annesine ayrı sinir oldum. Genel olarak evet bu karakter bu profilde bir karakter diyorsunuz bu doğru ama yaş aldıkça hepimiz biraz değişmez miyiz? Yazar bunu o kadar karakterlere yedirememişti ki onların doğum günlerinden bahsedişleri basit bir günün anlatımından ibaretti. Karakter 17 yaşından 30 yaşına geldi, seçimleri davranışları ve duygu geçişleri hâlâ aynı durumda. Her şeyi geçelim, Dünyanın en değişmemesi için uygun hayata sahip olan insanı bile 15 yılda çok değişir. Bizim karakterimiz korkunç şeyler yaşadı ama neredeyse hiç değişmedi.
Her neyse, gözüme en çok batan buydu. Bunun dışında okumaktan yine de keyif aldığım bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Beni uzun bir okuyamama döneminden çıkardı, bu sebeple minnettarım.
Zweig Kitapları.1000Kitap
Zweig ve kitaplarını sevip sevmediğimden hiçbir zaman emin olamadım. Neredeyse birçok kitabını okudum ve her okuduğum kitabında çizginin bir o yanına geçtim bir diğer yanına. Bundan sebeptir ki birçok kitabına net ve kişisel bir yorum yapamadım sevip sevemediğimle ilgili
Hayatın Mucizeleri ise kendisini hemen diğer kitaplardan sıyırdı. Öncelikle dili o kadar büyüleyiciydi ki anlatılanların büyüleyici şeyler, çok fazla ruhani hisler olduğunu okurken yazım dilinden bile hissedebilirdiniz. Başta dili olmak üzere Stefan Zweig bu kitabında beni büyüledi. Zaten akan bir kurgu ve dili var. Birkaç saatte bitirebileceğiniz türden bir kitap. Bu sebeple tavsiye aşamasına geçersek kesinlikle alıp okumalısınız. Spoiler vermek istemediğimden içeriğinden bahsetmeyeceğim. Öğretilerle dolu bir kitap mı diye sorarsanız; hayır, elbette değil. Bu kitabı bitirdikten sonra güzel bir anlatım diliyle güzel kurgu okumuş olursunuz. Ki zaten biröok kurgu romanı da böyledir.
Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Hayatın Mucizeleri 
Stefan Zweig
Hayatın Mucizeleri Stefan ZweigBana sarılır mısın bir süre önce hepsiburada da 5 kitap 150 kampanyasından sepetime attığım bir kitaptı. Ben indirimde kitap görünce dayanamayıp alan kesimdenim. Daha önce duymadığım kitaplar almayı da bir başka severim çünkü kendimi keşif yapmış gibi hissederim. Her neyse. Kitabı buradaki birkaç incelemeye bakarak sepete atmıştım. Geldi, bilen bilir yazın aralara böyle çıtır çerez kitaplar atmak iyi gelir, böylece okumaya başladım. Şöyle ki kitaptan beklentim yüksekti ama öyle bir hayal kırıklığına uğradım ki. Öncelikle konusu bir konu bile olamayacak kadar yok. Günlük hayattan bir konu desem günlük hayattan olamayacak kadar ütopik ve gençlik hayallari tadında. Wattpad kitaplarında bile iyi kötü bir konu olur, işlenişi eleştirilir hatta konusu bile doğrudan eleştirilir ancak bu kitap başından sonuna olmamış bir kitap. ilk. olarak konusu zaten yok, dümdüz aldatılan bir kızın bir hafta sonra yeni aşkını bulmasını anlatıyor. Aa bir de yeni aşkının ünlü bir oyuncu olduğu gerçeği var. Kızın Fransada okuduğu, yeni aşkının onu görür görmez aşık olduğu ve onun yanına fransaya taşındığı gibi bilgileri önden vereyim ki siz de benim gibi kitabın ilerleyen sayfalarda toparlayacağı gerçeğine tutunmayın. Ki zaten okurken bir yerden sonra bundan da beklentiyi kesiyor tamamen bitsin diye ittire ittire okumaya devam ediyorsunuz. Kitabın yazım dili sığ, sanat adına tek bir öge bile barındırmıyor. Dümdüz yaşının 16 veya 15 olduğundan şüphelendiğim bir yazar tarafından yazılmış okumanızı gerektirmeyen hatta satın almanız bile sizin için bir kayıptan öteye geçmeyecek olan bir kitap. Ben kitaplara gereksiz gözüyle bakan bir insan olmadım şuana kadar. Bu belki de okuduğum her kitabın iyi kötü bana bir şeyler katmasından dolayıydı bilmiyorum ama bu kitap sahiden gereksiz bir kitap. Bir
Dürüst olmak gerekirse ben kitabı sevmedim. Elbette nefret ede ede okumadım ama sadece pek bana hitap eden ve beklentimi karşılayan bir kitap değildi. Şöyle, ben lise dönemlerimdeyken livaneli hayli popüler bir yazardı. Serenad mutluluk falan herkesin ellerindeydi ve sürekli görmek de garip bir şekilde zihnime Livaneli kitaplarının çok iyi olduğunu kodlamıştı. Balıkçı ve Oğlu kitabı da yazarın okuduğum ilk kitabı diyebiliriz. Artık benim beklentilerim yüzünden mi yoksa gerçekten öyle mi bilmiyorum ama kitap kafamda çok aşağıda kaldı.
Yazar bu kurguda daha çok göçmenleri ele alıyor. Bir dönemler her gün televizyonlarda gördüğümüz o batan göçmen botları, akın akın ülkelerinden kaçan insanlar... Kurguyla ilgili ilk olarak söylemek istediğim şey kitabın sonunda yaptığı söyleşinin aksine bence göçmen problemine gayet de taraflı yaklaşmıştı. Çünkü kurgu bir göçmenin hayatı çevresinde dönmüyordu hayır. Bir göçmenin kıyısına düştüğü ülkede hayatına değdiği bir aile çevresinde dönüyordu.
Bir kere bu konu öyle kıyısından geçip gidilecek kadar hafif bir konu değil bana göre. Başlı başına katmanları olan ve kelimenin tam anlamıyla 'çok yönlü' bir konu. Yani yazar dram yaratmak istemediğini söylemişti ancak az cümle ve birkaç paragrafla bile dramatize etmiş gibiydi. Çünkü anlatılanın aksine mevzubahis sadece kadınlar ve çocuklar değil. Çok daha fazlası.
Göçmen sorunuyla daha önce hiç ilgilenmemiş biriyseniz yazarın anlattığı hikayeyi sevebilirsiniz. Ben bu konuyla oldukça iç içe olan hatta bizzat bununla ilgili bir proje ve Tübitak çalışmasında bulunmuş biri olarak kitaba ısınamadım. Bilmiyorum bir şeyler çok havada ve eksik kaldı. Anlatmak istediği o olmadığı halde kitabı bitirdiğinizde ah evet sanırım öyle dediğiniz bir noktada bulabilirsiniz kendinizi. Bilmiyorum belki de ben
