Öncelikle beğenenlere saygım var. Ama ben beğenmedim. Ana karakterin gördüğü her şey ile bir hikaye yazma çabası içinde olması, yazarın akıcı olmayan kalemi, ana karakterin sadece kafasının içindeki konuşmalar şeklinde olmasından dolayı kitabı beğenemedim.
Eğer birini seviyorsam herkesi seviyorumdur; dünyayı, yaşamayı seviyorumdur. Eğer bir kişiye "seni seviyorum" diyebiliyorsam, "sende herkesi seviyorum, seninle tüm dünyayı seviyorum, sende aynı zamanda kendimi de seviyorum" da diyebilmeliyim.
Bize çiçekleri sevdiğini söyleyen bir kadının, çiçekleri sulamayı unuttuğunu görürsek, onun çiçek 'sevgisi'ne inanmayız. Sevgi, sevdiğimiz şeyin büyümesi ve yaşaması için gösterdiğimiz 'etken ilgi'dir.