İkonik Paylaşımlar
@novaastro
548 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Bir davranışın sonuçları bilinmesine rağmen ısrarla yineliyorsa, bu bir hata değil seçimdir. Özür dileyip aynı şeyi tekrar yapmak, özrü sadece bir susturma aracı olarak kullanmaktır. Tekrar eden saygısızlık, affedilecek bir kusur değil, ciddiye alınması gereken bir karakter örüntüsüdür.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kendine yalan söylemek, insanın en sessiz sabotajıdır. "Henüz zamanı değil" veya "şartlar uygun değil" gibi bahaneler, aslında korkunun mantığa bürünmüş halidir. Şartlar hiçbir zaman mükemmel olmayacaktır ve mükemmellik beklemek, aslında hiç başlamamak için uydurulmuş bir bahanedir. İnsanın önündeki en büyük engel dış dünya değil, aynadaki kişinin kendine fısıldadığı korkakça yalanlardır.
Konfor alanı, huzur gibi görünse de bazen insanın yavaş yavaş çürüdüğü yerdir; çünkü insanı rahatlatan her şey her zaman iyi değildir. Bazı düzenler kişiyi korumaz, sadece uyuşturur ve büyüme ihtiyacını susturur. Zihnin en sinsi hapishanesi, parmaklıkları olan değil, koltukları yumuşak olan yerdir. Hareket etmeyen her şey gibi, konfor içinde bekleyen irade ve cesaret de zamanla eriyip gider.
İnsan çoğu zaman başarısız olduğu için değil, ne istediğini bildiği halde ona doğru yürümediği için hayatın içinde sıkışmış hisseder. Gitmek istediği yeri, iyi gelmeyen düzeni ve kendisini küçülten alışkanlıkları bildiği halde o yoldan kaçmak, psikolojiyi tüketen sessiz bir çöküşe neden olur. Bu durum genellikle "tembellik" olarak adlandırılsa da, aslında kendini terk etmenin verdiği bir yorgunluktur; çünkü psikoloji, sürekli ertelenen gerçekliği asla affetmez. Kaçınılmaz olarak görülen birçok şey, aslında uzun süre ertelenmiş seçimlerin bir sonucudur.