Bir kağıtdı buruşturur, alir biraz düzeltisin. Parçalara ayırır bir bir tekrar yapıştırırsın, belki eksik kalır ama kâğıt yine de kâğıttır. Ve... Tutup yakarsın. İşte o zaman küllerinden tekrar o kağıdı yaratmazsın.
Ressam derdim kendime,
Seni tanıyana kadar.
Güzel de cizerdim,
Ta ki sana kadar.
Çizmeyi defalarca denedim,
Belki sana benzedi.
Ama,
İcimdeki sen...
Ömrümce uğraşsam da
Çizemeyecegim kadar güzeldi