Elimde bir kitap vardı, güzel sahneler okuyordum ama o kitabın kötü bittiği bana önceden söylenmişti. Hiçbir sahnenin tadını çıkaramadığım gibi ayrıca her güzel sahne ince bir keder yüklüyordu kalbime.
"Bir yerde kötü bir insan varsa bil ki arkasında mutlaka nedenler vardır, ne iyilik ne de kötülük sebepsizdir. O nedenler onu haklı çıkarmaz ama şunu bil ki empati hak vermek değildir. Dünyayı sevgi de kurtarmaz, dünyayı empati kurtarır."
Mükemmel ailelerin yaşamı hep böyle aniden mi tepetaklak olurdu? Hiçbir artçısı olmadan aniden yıkılması çok acımasızcaydı. Bu hayatta en katlanılmaz acılar ansız olan şeylerden doğardı. Ani ölümler ani afetler. Alıştırılmayan her acıya katlanmak daha sancılıydı.