Yeryüzündeki her şey yok olsa, geriye bir tek o kalsa, ben yine yaşarım, yine nefes alırım. Ama her şey kalsa, bir tek o yok olsa,evren benim için acımasız bir yere dönüşür. Ben artık o hayatın bir parçası olmam.
Ama insanların yalnızca insan olduklarını ve her birinin kendi korkuları, hayalleri, tutkuları, acıları ve hataları olduğunu fark ettim. Bir başkasının bana kendimi tam hissettirmemesini bekleyemem; bunu kendi başıma yapmalıyım.
Onun için zırhının bir parçasını çıkarırsın; seni irkiltse de ışığın içiri girmesine izin verirsin. Belki de yumuşak fakat güçlü olmayı böyle öğrenirsin. Korku ve belirsizlik içinde olsan bile. Bir insan, bir parça zırh.