Dilin kalbin inanmadığı laflar etmesi ne kolay.Elbette aşkım,ben de seni ,sonsuza kadar.Onlar da bir zamanlar gerçekti,ama insanın yüreği bir anda rüzgarların uguldadigi bir vadi.Simdi tam da o anda hissedilmiyor diye ,kim cesaret edip de 'Ben değil ,en azından şimdi değil ' diyebilir.Yarin geri gelebilir ,ama bugün olmayisinin itirafı ,o itirafın yıkımı dönüşle tamir edilebilir mi ? dün olan ve belki yarın dönecek olanin hatrına ,insan bugün de 'Evet ' der, hem de öylesine çok ki .'
Umudu olmayan insan kaderin cilveleriyle yahut kendi yetersizlikleriyle yuzlesip bozguna uğramak zorunda değildir. Umut her boşa cikisinda kahreder.olmayan her şey ümidin oznesine yöneltilmiş bir suclamadir .ne yaptın da böyle oldu?
Dante ilahi komedyasinda cehenemin kapısına 'Buraya giren herkes bütün umudu geride bıraksın ' yazar.Bu cümle bize dantenin insan psikolojisini anlamaktan ne kadar uzak olduğunu gösterir. çünkü umut ,ümit etmek de cehennemin bir türüdür .hiç ümit olayan karanlık durumlarda hemen seziomeyen bir rahatlık gizlidir.olacak her şey olmus,yapılacak her şey yapılmıştır.artik cabalamaya ,beklemeye gerek,belirsizliğe mahal yoktur.