Birkaç adım atıp duruyorum. İçine düştüğüm bu topyekûn unutuluşu tadıyorum: iki kent arasındayım, biri beni bilmiyor, öteki de artık tanımıyor.
Jean-Paul Sartre
Birisinin hüngür hüngür ağlayarak kurduğu bir cümlenin, hiç kimsenin gönlüne değmemesi kadar canım yandı o gece. Sonra gırtlağımda yüklemi olmayan bir cümle ile eve döndüm.
Canımdan kaç can gitti saymadım o gece. Kendimin en kıyısında ve kendimin en ücrasında gaseyanlarımın çaresizliğiyle koştum. Kendimden kaçtım, bendeki senden. Dizlerimin üstüne çöktüm sonra.
Yol bitti. Yol bitince insan eve döner hep.
Eve Döner İnsan Hep