"Baba hepimizi golem gibi kullanıyorlar bu hayatta. Birileri farkında olmadığımız zamanlarda ve şekillerde kendi golemi yapıyor bizi baba.. Kendi emelleri için çıkarları için keyifleri için hatta... Çamurdan devler olarak ağzımızda isimleri ne isterlerse yapıyoruz... Ama baba... Golem uyandı artık, Çamuruna ruh üflendi..."
"Kendisine bu şekilde bakabilen tek kişi neden oydu ki? Ne yüzünü buruşturuyor ne tiksinti ifade ediyor ne de ona acıyordu... Sanki yüzündeki yara izini görmüyor, saçlarının rengini ve gözlerinin tuhaflığını algıamıyordu."