Neşe
@nstn
Kısa bir anda uzun uzun kalmak...
Sevmek kolay değildi. Beklemek lazımdı. Doğru zamanı, doğru insanı.
Sayfa 41
Her gün önünden geçip gittiğimiz gül ağacı gibi bir şeydi benim için. Hep orada, hep görüyoruz ama o kadar.
Sayfa 39
İmkânsızlık ne garip bir kelime. “Sevmeye imkânım yoktu,” demeyiz hiç oysa. “İmkânlar el vermedi, okuyamadım, gidemedim,” filan dediğinde biri, kulağa yakın geliyor ama “İmkânlar el vermedi, sevemedik birbirimizi,” cümlesi ne akla yatıyor ne kalbe…
Sayfa 37
Barışın mümkün, ayrı dinlerin kardeşliğinin bir zamanlar yaşanmış bir gerçek olduğunu bilmekten üzülürmüş...
Sayfa 33
Varlığını kaybedenin hissettiği zorluk, yokluk içinde büyüyeninkinden daha ağırdır. Yollara düşmek, sahip olduğunu geride bırakmak ne kadar zordu kim bilir.
Sayfa 25