Sümeyra Kaya
@nsumk
10 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Dul ve iki erkek çocuk annesi bir kadının 40. yaş gününde başlıyor roman. Karakterlerin algıları, analizleri, ilişkileri, deneyimleri zihinsel/duygusal bir akış içinde aktarılıyor. Bu açıdan oldukça başarılı buldum yazarı.
Kitabın ana karakteri bir tecavüze maruz kalıyor ve aynısını tecavüz eden adama yapmaya karar veriyor. Hikaye bu süreç üzerine örülmüş.
Kitap imgelerle, psikanalitik göndermeler ve izlemlerle dolu. Edebiyat ve psikanalizin birlikteliğinden doğan ürünler beni her zaman mest etmiştir. Bu kitaptada benzer bir deneyim yaşadım. Mesela babanın sözünün kadının hayatındaki etkisi, tecavüzcüsünü ilk gördüğü zaman aldığı kokunun aşık olduğu adamın kokusunu anımsatması, intikamı planlama aşamasında yaşadığı içsel hesaplaşması, suçluluk ve sorumluluk arasındaki buğunun yarattığı kaygı...
Cinsiyetlenme, taciz/tecavüz, arzulamak, arzuyla araya koyulan mesafeye göre toplumda kabul edilirlik hatta yüceltiliş, bütün bunlarla ve bunlara rağmen yapılandırılan benlik... bireyselliğin en önemli kökenleri, edebiyatın eşsiz işleviyle örtülüp sunulmuş.
"...senin güvenmediğin, kendisi de kendine güvenmeyen ve bu güvensizliğiyle tehlikeli olan birinin merhametine ya da merhametsizliğine mahkum olmanın ne demek olduğunu..."
Kadınların gördüğü ve gösterdiği her türlü şiddetin kaynağının böyle bir durum olduğunu düşünüyorum. Şiddeti anlamak, toplumsal ve bireysel düzlemde kıyas yapmak adına da yararlanılabilir bir eser.
Reklam
Kitap, Sevket İşpiroğlu'nun Siyah Kalem üzerine yaptığı sanat tarihi çalışmalarını kapsıyor. Kitabın önsözünden bölümleri internet üzerinden görüntülemek mümkün. Panteist ve şamanist öğeler içeren minyatürler yapmış. Bozkırın gündelik yaşam özellikleri hakkında izlenimler edinebilirsiniz.
Demonların yüz ifadelerini özellikle dikkat çekici buldum.
Coğrafyanın yakından bildiği insan öyküleri, naif bir kurguyla işlenmiş. Yazar eserin otobiyografik ögeler içerdiğini söylüyor. Bunu duyduktan sonra kitaba baktığımda, 'iyileşmek için yazmak' eyleminin ne kadar işlevsel olabileceğini düşündüm.
6. Siyasal Psikoloji Sempozyumu'nu dinlerken, kelimeleri seçerken gösterdiği hassasiyet ve mimikleriyle ilgimi çekmişti Mehtap Ceyran. Kendi yazarlık perspektifini 'politik olanı politik olana kurban etmeden anlatmak' üzerinden ifade ediyor. Kitaptaki karakterleri derinliksiz ve yüzeysel bulsamda, sadece bu duruş bile okumaya değer.
