Gerçek mutluluk, yavaş yavaş,azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açısımızla, çevremizle,çevremizdekilere karşı davranışlarımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır.
Sen üzülme diye satır aralarına ördüm yokluğunun sancılarını. Duyup ağlama diye bir saçak altına sığınıp şimşek gürültülerinde yutkundum sensizliğin çığlıklarını..