Nujen Eren
@nujenerenn_
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Onca sarsıntıya direnen iradesi uzun süredir birikmiş suları engelleyemeyen baraj seti gibi yıkılıyor birden, Mesude ağladığını fark ediyor.”
Sayfa 114
Uzun Bir Öykü
Hiç kimsenin kafesine
Koyamayacağı bir kuş…
Kaçmasını öylesine
Uçmasını böylesine
Unutmuş.
Bir insanın nesine
Gelip konmuş…
Orada öylece dalıp gitmek gerçekten de güzeldi; çevremde yaza özgü o sesler, yüzümde hafif bir esinti. Önümde uzanan yolculuğa uygun bir ruh haline galiba ilk kez o an, o manzarayı seyrederken girmeye başladım. İleriki günlerde beni beklediğini bildiğim pek çok ilginç deneyime dair ilk sağlıklı, çoşkulu umudu o an duydum içimde.
Sayfa 27