Kişinin təbiətcə qeyri-sabit olub, qadının sabitliyə daha meyilli olduğuna dair fikirləri var idi bu kitabda. “Bir kişinin sevgisi bir müddət sonra açıq şəkildə azalır. Demək olar ki, özünə məxsus olmayan hər qadın ona sahib olduğu qadından daha cəlbedici görünür. Kişi dəyişiklik arzulayır. Digər tərəfdən isə qadının sevgisi qarşılıq gördüyü andan etibarən artır.Bunun səbəbi təbiətin növün qorunmasını və mümkün qədər çoxalmasını hədəfləməsidir.Nəticə olaraq, kişi həmişə başqa qadınları arzulayarkən, qadın adətən bir kişiyə bağlanır çünki təbiət onu sezgisəl və şüursuz şəkildə gələcək uşaqların dəstəkçisi və qoruyucusu olmağa məcbur edir. Buna görə də evlilikdə sədaqət kişi üçün süni, qadın üçün isə təbii sayılır” Buradan açıq şəkildə görünür ki, öz dövrünün patriarxal dünyasını təbiət kimi təqdim edir. Müasir biologiya və antropologiyaya azacıq bələd olan biri bilir ki, insanın cinsi və romantik davranışı sabit instinkt deyil, sosial və ekoloji şərtlərə uyğunlaşan strategiyalar toplusudur. Çox sadiq kişilər də var, dəyişkən qadınlar da. Buna görə Şopenhauerin bu fikirlərini kiminsə həyat prinsipi kimi qəbul etməsi mənə absurd görünür. Elə təsir bağışlayır ki, həmin kimsə sadəcə öz davranışını fəlsəfi terminlərlə bəzəyib rasional göstərməyə çalışır. Bu arada oxuduğunuz kitablar və şərhləriniz möhtəşəmdir, çox zövq aldım oxuyarkən. Davamlı olması ümidilə🙌🏻