EcemNurdan
@nurdanecem
Şu anda okuduğu kitap
Meran, 15 Haziran 1920
"Sevgim yeryüzünü dolaşan ateşten örülmüş alevlerdir, sarar bedenimi. Ama sarıldıklarını değil, görmesini bilenleri takar peşine..."
Senin
(Adımı bile yitiriyorum artık! Kısaldıkça kısaldı, "Senin " kaldı sadece...)
Beni, ne sana ne de ona, sadece bir başıma olacağım yerlere götürecek üçüncü bir yol bulmak isterim.
Meran, 11 Haziran 1920
Mektubunuzu bir kez daha çıkartıyorum, işte burada... Lütfen bana bir kere daha sen de, siz değil -her zaman değil bunu istemiyorum - bir kere daha sen de...
Meran, 4 Haziran 1920
İnsan kendi hatalarının acısını, düşünmeden en yakınlarından çıkarmaya çalışır.
Meran, 3 Haziran 1920
Karşılıklı iki kapısı olan bir odada gibiyiz, her birimizin elleri kapı tokmaklarında, birinin göz kırpması diğerinin kaçması için yeterli, hele bir de laf söylerse diğeri kapısını çoktan kapatmış, gözden kaybolmuştur. Fakat kapı ebediyete kadar kapalı kalmayacak, açacak elbette, terk edilemeyecek bir oda. Bu kadar benzemeseler, sakin olsalar, biri diğerine bakmıyormuş gibi davransa, herhangi bir oda farz edip yavaş yavaş içeriyi düzenleseler, ama imkansız.... Çünkü diğeri de kendi kapısının önünde öteki gibi davranıyor. Kimi zaman ikisi de kapının ardına saklandıkları için oda bomboş kalıyor.