kim için yaşayabilirim,hangi gaye için? neyi arayacağım?ne için savaşacağım? neyin rüyasına göreceğim? hayatın çiçeklere döküldü,sade dikenleri kaldı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
insan niçin yaşadığını bilmezse günü gününe yaşamakla kalıyor; günün geçmesini,gecenin gelmesini beklemekten başka zevki olmuyor.bugün nasıl yaşadım,sorusuna cevap vermeden uykuya dalıyor, ertesi gün gene aynı hayat.
İçinizdeki güç canlandığı zaman, derdi, çevrenizdeki hayatta yeni bir anlam kazanacak, şimdi görmediğiniz şeyleri görecek, işitmediğiniz şeyleri işiteceksiniz: sinirleriniz birer tel gibi ses verecek,dünyaların yüzeyini duyacaksınız, otların büyüdüğünü işiteceksiniz.bekleyin acele etmeyin bir gün kendiliğinden olacak bu.
ona iyice bağlandığım zaman,yanımda olması benim için bir zevk değil zorunluluk olduğu zaman, aşk yüreğime iyice yerleştiği zaman ne olacak? o zaman kendimi nasıl ondan ayırabileceğim? bu acıya dayanabilecek miyim?
uzun zaman için değil, sonradan hayat insana daha taze gelir. biz öyle bir uçuruma götürürler ki orada artık düşüncemiz sorularına cevap bulamaz, o zaman hayata daha büyük bir sevgiyle bağlanırız. bu sorular ve şüpheler kendilerine karşı savaşmak için denenmiş güçleri çağırırlar,sanki bu güçlerin uykuya dalmasını istemedikleri için ortaya çıkmışlardır.