"Hayatım şekilsiz,amaçsız veya değersiz gibi geliyordu.Büyüdükçe etrafımı çeviren duvarlara hapis olmuştum.Özgür olmayı o kadar özlemiştim ki;bağları koparıp kaçmayı deliler gibi istemiştim."
"Ama ne yapsam,nereye dönsem kendimi her zaman yalnız ve huzursuz hissediyorum...Hayatımda yeni bir gün diye bir şey yoktu,her gün bir öncekinin sadece bir tekrarıydı,değişiklik umudu olmaksızın."
"Kitaplar bizim evimizde nadir rastlanan bir şeydi.Ekmeğin daha önemli bir şey olduğu düşünülürdü.Midelerimizi doldurmak zihnimizi beslemeye oranla daha önemli bir şeydi."