Ahmet Ümit’i daha önce duymamıştım bir arkadaşım önerisi ile aldım. Sanırım elimde 3-4 tane kitabı var. Hikayelerin akışı güzel ama bana okurken zevk veren kitaplar değil. Bana bir şey katmadı. Heyecanlandırmadı. Bazı cümleler insanın aklına kazınır kendinden bir parça bulur ama öyle bir duygu yaratmadı. Kitapların özetini yazmayı ve anlatmayı çok severim ama bu kitabı okuduktan sonra sadece kapağını kapatacağım. Heyecanla anlatabileceğim beni şaşırtan hiç bir yanı yok. Kullanılan dil yer yer sokak ağzı. Küfür. Kitaplarda bunları sevmem. DÜZELTME: kitabı bitirdim. Üç hikaye anlatılmış. İlkini sevmemiştim ve tüm kitap o hikaye üzerinde geçecek zannetmiştim ama öyle değilmiş. Son iki hikayeyi beğendim, sürükledi ve empati yapabildim. Karakterleri anlayıp analiz edebildim. E okunsun o
Zaman..