Niceleri kendi zincirlerini çözemezler de, dostlarının azadçısıdırlar.
“Kendi alevinle yakmaya hazır olmalısın kendini: Önce kül olmadan nasıl yeni ola bilirsin ki?”
Friedrich Nietzsche “Zerdüş Böyle Diyordu” kitabından..
Bu kitab haqqında fikirlərimi toplayıb, rəy bildirmək mənim üçün asan olmayacaq. Çünki bu günə qədər oxuduğum kitablardan “Nietzsche Ağladığında” kitabındakı qədər məni dərindən düşündürən, bu qədər sitatlarla, dialoqlarla qarşılaşmadım. Bir oxucu olaraq kitabın keyfiyyətini, ondan çıxarılacaq sitatlara və qeydlərə görə qiymətləndirirəm. Yazarın 113-cü səhifədə də qeyd etdiyi kimi: “Bizi tüm kitapların ötesine taşımayan kitap ne işe yarar ki?” Uzuun-uzun cümlələr qurub, kitab haqqında danışmağıma ehtiyac olmadığını düşünürəm. Sadəcə oxuyun..
Son olaraq öz alovlarımda yanmağı, kül olmadan özümü tapa bilməyəcəyimi öyrətdiyin üçün, kədərimi, ümidlərimi, həssaslığımı və göz yaşlarımı idarə edə bilməyimə yol göstərdiyin üçün,təşəkkür edirəm Nietzsche..
Kitabdan:
“Hayatımı değiştirmeliyim! Yoksa yaşadığımı hiss etmeden ölümle karşılaşacağım.”
"Bazen hayattaki en yalnız insan olduğumu düşünürüm. Amma bunun başkalarının varlığıyla hiç bir ilgisi yoktur. Aslında beni yalnızlığımdan koparıp da gerçek anlamda eşlik etmeyenlerden nefret ederim."