İlk defa anladım ki ; paylaşabilmek için insanın simidinin olması yetmiyor , kuşlara da ihtiyaç var . Üstelik kimin kime teşekkür edeceği de belli değil .
Yaşamda kendin olarak var olduğunda için bilir ; sesin , bakışın , yürüyüşün , gülüşün , tüm bedenin bunun sinyallerini verir . " Ah ! " diye inlerken bile içinde bir şükür duygusu vardır . Acıda da , yüzünde de kendinsindir .