Ne hale getirmişler beni..Yorgunum ben dinlenemiyorum. Kırgınım, kırıklarımı toplayamıyorum. hayallerim var, kuramıyorum. yalnızım, kimsenin yanına gidemiyorum. en acısı da çekip gidiyorum, arkamda bıraktığım kırgınlıklarımı unutamıyorum
Beni böyle tuhaf düşünceler, böyle karanlık hisler boğar, benim için açıklanması imkansız sorular kafamda dolanıp durur ama nedense onları çözmek için ne gücüm ne isteğim var.
“Yenildim. Benden bu kadar. Fakat bedenin yaşamasıyla ilgilenecek biri varsa , o halde bana yüklenen ağırlığı paylaşmalı . Ancak bu şekilde işler yoluna koyulabilir.”