Beni ittikleri kuyuyu kelimelerimle süsledim, cümlelerimle boyadım. Onlar dibe düştüğümü sanıyordu ancak kendime yeni bir dünya kurduğumu bilmiyorlardı.
“Firuze dedi, Firuze bakmadı. Bir daha Firuze dedi. Firuze kalbinde üç bina yıkmış, iki bahçe yakmış, yazının kuşları gönlünden göçmüş gibi dönü baktı. Bazen gidiyorum denmez.”