Artık,hayatla barıştım. Her şeyi tekrar seviyorum. Kamran,bir akşamüstü, kalbime gömdüğüm o zavallı minimimileri öldüren sen olduğun halde bu gece, senden bile eskisi kadar nefret etmiyorum.
Evet,dünyada bu gözyaşlarından daha manasız şey olamaz. Bunu anlıyorum. Fakat buna rağmen, hâlâ şimdi,bu satırları yazarken kirpiklerimden yaşlar süzülüyor,önümdeki defter kağıdını fiske fiske kabartıyor.