“Ama geç kalmış vefa duygusu diye de bir şey vardı… Yıllara sair bir vefasızlığı kimseler görmeden halının altına süpürmek, vefayı giyebilmek için hazır ve nazır bekleyen baba terlikleri gibi kapı girişine akşamdan koymak istiyordun. Gelince o terliklerden sevildiğini, özlendiğini, beklendiğini bilsin istiyordun. “