"Sevinç, bizlere, belki de, hayatımız kayıtsızlığın, ilgisizliğin, bencilliğin, saldırganlığın, şiddetin ve de ölümün acımasız dikenleriyle kararsa bile, hayatımızda insan olma durumunda kök salmış anlamı yeniden bulabilme imkanının bulunduğunu söylüyor. Sevinç; lütfun, lütfun gizeminin ruhumuzda bulunması halinde, br toplama kampının karanlığında bile ışığı seçer gibi olmamızı sağlayan sırrına erilmez bir kaderdir. Ama bize, her birimize düşen görev, sevincin, sevincin narin kırılganlığının izlerini hayat boyu karşılaştığımız her tebessüm ve bakışta aramaktır. Sevinci buz gibi dikkatsizliğimizle kurutmayalım."