bu aralar çok fikir belirtiyorum biraz daha belirteyim; yeni nesil yazarların çoğunun gri karakter olayını anlamadığını düşünüyorum, gidiyorlar “bad boy” bir karakteri ana erkek karakter yapıp AMA O GRİ cümlesini karşımıza çıkartıyorlar, gri karakter öyle bir şey değil arkadaşım, gri karakterler genelde okuyucunın hem haklı hem haksız bulduğu, onun hakkında kafa karışıklıklarına sahip olduğu, ne tamamen savunulabilecek ne de tamamen yerilebilecek karakterlere denir örneğin severus snape gibi, karşımıza yakışıklı,kaslı, karanlık(!) karakterlerinizi çıkarıp çıkarıp durma işinizden bıktım biraz
Reklam
size bir fikrimi söylicem ve bunda o kadar haklıyım ki siz ne düşünüyorsunuz; bir kitapta olağanüstü bir ton şey de olsa ben kitabın gerçekçi hissettirmesini istiyorum, mesela bir kitaba mantık hatasıyla ilgili bir yorum yapıldığında ama zaten o bir kitap denmesi bana o kadar saçma geliyor ki hayır kardeşim mantıklı olacak, fantastik bir kitapta da mantık ararım o kitabın düzenine göre her şey mantıklı olmak zorunda
İkiz Bedenler deki malum kulübe de maine’deydi, şu an hangi kitabı okusam diye bakarken 
Hayvan Mezarlığı nın ilk sayfasını okuyordum ve karakterlerimiz yüksek ihtimalle çok korkunç şeyler yaşayacakları bir yere taşınıyorlar ve bu yer maine
bu tesadüf bir ürkütmedi değil
