"Varmak gibi bir gayem kalmadı zaten. Ama isterdim ki en azından şu üzerinde olduğum yol, dizlerimin dermanının kalmadığını biraz anlasaydı. Nazım Hikmet Ran
Hoşçakal, değerin çok yüksek,
Tutamam seni…
Sen ancak görenleri seversin, bense körüm.
Sen ne kadar kalsan da geliyorsun benimle.
Ben ne kadar gitsem de kalıyorum seninle.
Öğret bana nasıl unutulur düşünmek?
Oysa benim ruhumda savaş var.
Durmadan ölüyor içimdeki insanlar.
Boğ kendini yüreğim; dilimi tutmam gerek. William Shakespeare