Nisa
@nyysarye
16 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Fatih-Harbiye bir diğer deyişle Şark-Garp
"Neriman düşündü ve bir anda şarklıların kedileri ve garplıların köpekleri niçin bu kadar sevdiğini anladı. Hristiyan evlerinde köpek ve Müslüman evlerinde kedi bolluğu şundandı: Şarklılar kediye garplılar köpeğe benziyorlar! Kedi yer, içer, yatar, uyur, doğurur; hayatı hep minder üstünde ve rüya içinde geçer; gözleri bazı uyanıkken bile rüya görüyormuş gibidir; lâpacı, tembel ve hayalperest mahlûk çalışmayı hiç sevmez. Köpek diri, çevik, atılgandır. İşe yarar; birçok işlere yarar. Uyurken bile uyanıktır. En küçük sesleri bile duyar, sıçrar, bağırır."
Bu kitap Milli Mücadele'de ve sonraki yıllarda alevlenen batılılışma hareketlerinin Türk tipindeki ve cemiyetindeki etkilerini incelemektedir. Kitabımızın baş karakteri Neriman'dır. Neriman, şarktan kopmamış, kopamamış bir babaya sahiptir. Fakat o zamanlarda alevlenen batılılışma hareketleri, bir genç olarak Neriman'ın ilgisini çekmiştir. Çünkü Neriman'ın gözünde şark tembel, garp çalışkandır. Garp hareketlidir, sürekli iş halinde gözükür. Itriyatta üstündür, en güzel kokular onlara aittir. Genç kızları baştan çıkarmış ve çıkaracaktır. Kitabımızda şarkı temsil eden Neriman'ın babası Faiz bey ise, kızının bu düşüncelerine şu sual ile cevap verir:
- Acaba her oturan adam tembel, her koşan adam çalışkan mıdır?
Düşünmek yapılan en zor iştir. Aslında zor olan düşünerek doğruyu bulabilmektir. Düşünmek maneviyat ve zihin gayretiyle yapılır ve terbiyesi en zor olan şey zihindir. Maneviyat daima âlidir. Şark iş yapar, zihinle yapar. Fakat şarkın yaptığı işi fark edemeyen de sonunda şarklıdır. Çünkü garp merakı, göze bir perde çeker.
Kitabımızda darülelhan önemli mekanlardan biridir. Neriman uzun yıllar tanıdığı Şinasi ile buraya eğitim görmeye gitmektedir. Şinasi kemençe çalar. Şarktır Şinasi, şarktan bir parçadır. Fakat
Reklam
Romeo ve Juliet'i Öldüren Aşk Değil NefrettiRomeo ve Juliet
"Tanrı hayatınızın mutluluğunu sevgi ile öldürdü!"
Mutluluğun kaynağı düşmanlık ise sevgi öldürücü olur muydu? Düşmanlık mutluluğa sebep olur muydu?
Daha kitabı okumaya başlamadan Romeo ve Juliet'in aşklarının 3 gün sürdüğünü ve 6 kişinin ölümüne neden olduğunu okumuştum bir yerden. Aşkın ölüme sebep olması garip gelmişti. Neden ölüme sebep olanın iki aile arasındaki düşmanlık olduğu kimse tarafından dile getirilmemişti?
Kitabı okumaya başladığımdan beri ölümleri sayıyorum. Ve aslında ölümlerin hepsini düşmanlığa yoruyorum. Aşk değildi öldüren Mercutio'yu, Tybalt'ı, Paris'i, Lady Montague'yu hatta Romeo ve Juliet'i. Onları öldüren aşka engel olan nefretti. Aralarındaki nefretin asla dinmediği Capuletler ve Montagueların nefreti öldürdü herkesi.
Hikayenin sonu, kalanlar arasında olan barış ile bitti. Barış olması için gidenlerin fedakarlığı gerekliydi. Acımasız bir aşk hikayesi olan Romeo ve Juliet'in hikayesi, onların beraberliği ile sona erdi. Hayatın ayıramadığı ikiliye, ikisinide içine alabilen ölüm kol kanat gerdi. Tanrı onlara birlikteliği ölüm ile öğretti.