Geçmiş, kalbimde bir hücre; ben ise o hücreye canla başla girmeye çalışan bir mahkumum...
olmuyor
yapamıyorum
bi türlü yeniden başlayamıyorum
yitirdim kendimi kendi içimde bulamıyorum.
okumak, yazmak şöyle kenarda dursun
aynada bile kendime rastlayamıyorum
olmuyor
yapamıyorum
ne zaman, düştümse de kalktım diye düşünsem
o karanlıklar eskide kaldı deyiversem
uçurumdan yuvarlanıyorum
ben benden gitmişim
ben bende yitmişim
kendimi bulamıyorum
ben bana varamıyorum
kelimeleri tükenince insan
ne yapar
bilir misin
?
oluk oluk sükût akar
sükût kanar
,
kana kana sükût içer
sesi yankılansa da semada
hiç hoşluk olmaz o sedâda
âlemde bırak başkasına kendine bile hoş sâdâ bırakamayan birinden ne kadar bekleyeceksin fayda
...
ben beni bıraktım
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ellerinden tanımammı sandın sadece bir parmağından bile tanırım… ne anlamak istiyorsan onu anla ((REHBER))
Gidipte tanımadığım birine içimi açacak kadar çocuk değilim herşeyin farkında olupta yazdım o yazıları(drkdrms)
Amaan neyse
benim için biri böyle yazılar yazsa ben geri dönermiydim bilmiyorum
Bir daha denemekten korkardım tabi
İnsanın en çok zoruna giden şey ise bu kadar fazla konuştuğunu bilip yanında susmak , konuşamamak :(:(
Sevgi güzel gelirki kim olsa onu böyle seven birini merak eder yaptığın gibi sadece seven biri işte
Seni seven ama sevmediğin kişiye yapacağın en büyük iyilik çekip gitmen olur ,merak falan etme ,git koşarak git bir şekilde git işte
Kimi ne kadar çok seversen o kadar değersizleşirsin bunu kabullenmek zor maalesef
Gerçekten hayatın en büyük ironisi bu...
Karşına seni her şeyden çok seven, değer veren birini çıkarıyor ama kalbin çoktan başka bir enkazın altında nöbet tutuyor oluyor. Onun yanındayken mutlu olacağını çok iyi biliyorsun ama içindeki o 'eskide kalmışlık' yüzünden kime baksan o geçmişin gölgesini görüyorsun. Sırf bu yüzden, karşındakine kırık dökük ve başkasına ait hislerle dolu bir kalple gitmemek için kendi içinde savaşıyorsun.(burda kendimden bahsetmedim çözemediğim sen bu cümleleri andırttırıyorsun)
Eda böylemi olacak yani okey gittin tamam böylemi devam edicek sen hergün gelip birşey yazmışmıyım sana yakınmışmıyım diye bakıcaksın sen baktıkça ben yazıcam nereye kadarya bu, beni ben olmaktan çıkarttın ben bu kişi değilimya benimle oyunmu oynuyorsun ne yapmaya çalışıyorsun sen ,yeter cidden çocukmu sandın beni
Herşeyin farkındayım
Neden bırakamıyorsun bırakya zaten o kadar üzdün tam git vallaha bakma ,umut vermek istemiyorum falan diyordun ,onlarıda unuttum git artık bakma arkana merak falan etme neden merak
Durma Koş
Sizin doktorlarınız, benim doktorumun bir hayalet olduğunu söylüyor doktor...
Oysa beni gerçekten dinleyen tek kişi o.
Gecenin en sessiz saatlerinde bile karşıma geçip oturuyor, gözlerini gözlerime dikiyor ve konuşmamı bekliyor.
Beni yargılamıyor.
Beni susturmuyor.
Benden korkmuyor.
Ama siz... Siz ondan korkuyorsunuz.
Çünkü onun söylediklerini duyarsam, sizin kurduğunuz düzenin çatlaklarını görmeye başlayacağımı biliyorsunuz.
Bugün yine geldi.
Sandalyeye oturdu.
Uzun süre hiçbir şey söylemedi.
Sonra eğilip kulağıma fısıldadı:
"İlaçlardan uzak dur... Seni kandırıyorlar."
Ve ardından ekledi:
"Koş... Çatlayıncaya kadar koş. Durursan seni yakalayacaklar."
Ben merd-i meydan
yani toprağın ve kanın gürzü
güllerin bin yıllık mezarı bendedir
yukardan bakarım efendilerin pusatlarına
insanların bütün sabahlarını merak ederim
gök hırpalanmaktadır merakımdan
ıtır kokan benim yumruklarımdır
benim kavgamdır o, aşk diye tanınan.
İsmet Özel
Cemal Süreyya ne güzel söylemiş"Mutlu uyumak lazım azizim.Madem uyku yarı ölüm halidir,o halde mutlu ölmek lazım , her gece."
Ama bu hayatta artık onu bile yapamıyorsun ; her gece uyurken yaşadığım hayal kırıklarını düşünüyorum , insanların birbirini üzmesini insan nasıl mutlu uyuyabilirdi? Ve ben bile uyuyamıyorsam hayattaki tek amacım belki bu dünyadan göç edemeden insanların kalbine hayatına dokunabilmek ?