özge

Ben denizin kumları üzerinde durdum Ben,diyorum,demek oluyor ki bir anlamım var benim de Değişen bir şey olarak ve değiştiren Bir anlamım var Peki öyleyse neden hep başkaları tanımladı beni şimdiye kadar Neden Gerçi sessiz ve ünü olmayan bir yaratıktım,biliyorum Ve onlar güçlüydüler,biliyorum Ne zaman biraz öfkelenmeye kalksam,bu bile Onların istediği bir öfke oluyordu ki Sonra ben susuyordum Ama bir suçluluk da duyuyordum ki,bu da bir başkaca düşmanımdı benim Ben neydim.
Sayfa 34·Kitabı okudu
Reklam
Meselâ giderek yenilmem gerekiyordu ki kendime,yenildim.
Sayfa 32·Kitabı okudu
Biz işte onunla birlikte savunacağız beni Düşlerimi ve düşlerimden arta kalan ellerimi Biz ikimiz
Sayfa 28·Kitabı okudu
Ölü bir balığın bir suyu ölü bıraktığı yerde İşte o gibi bir yerde ben Doğa’nın ve bütün canlılıkların ölü yerlerine bakıyorum Kendimden ne kadar öldürdüğüm sorulursa Buna bir şey diyemem Diyemem de,ben gözlerimi açsam dünya bir başka türlü genişliyor Bir şeyler azalıyor bir kâğıdı ikiye bölsem Öyleyse ben nasıl bir şeyim ki,bilmem ki Bildiğim,dünyanın adamakıllı yansımış bir parçası olmalıyım Yani gerekli bir olmanın yüküyüm sanki.
Sayfa 27·Kitabı okudu
Kuru gözler kuru şeyleri hiç göremezler Ve düş içinde yaşayanlar düş içindekileri
Sayfa 23·Kitabı okudu