İçinde sükunetin, ümidin ve cesaretin olmadığı sabır, artık sabır değil tahammüldür. Tahammül ise, uzun vadede insanın omurgasını çökertir, enkaza çevirir.
Ancak hantallık, rehavet, tembellik veya aymazlık diye adlandırılan huylarımız süreklilik arz eder. Bu huylarımıza karşı yapılacak düzensiz mücadele, mücadeleyi tekrar etmekten başka bir şeye yaramaz, sonunda başarılı da olunmaz.