Damla

Damla
Önümdeki kitabı okurken hep içimi çekip duruyordum; çünkü artık dünyanın tadı tuzu kalmamış, bir daha da o tat geri gelmeyecekmiş gibiydi.
Reklam
İçinizden hiç kimse binmek istemez ölüm kayığına! Peki öyleyse dünya yorgunu olmak isteyişiniz niye?
İnanacak olsaydım, dans etmesini bilen bir tanrıya inanırdım.
Diyorsunuz ki "Taşımak zor bir yaşamı." Yoksa neye yarardı sabahları gururlu olup da akşamları teslim oluşunuz?
Of, Tanrım! Ruhum mezardayken bedenim yaşamış, ne yapayım? "
Reklam