Savaşlar görmüştü insanların birbirlerini öldürdüğü ama en büyük acımasızlık galiba birini unutmak zorunda olmaktı. Ondan kalbini kurtarmak için kalbine bulaşmış olduğu kısmı kesip atmak, gerekirse kalpsizleş-mek lazımdı.
Latife Hanımın verdiği özellikle bu kumaş çok güzeldi ama kocaman bir lekesi vardı ortasında. Ne yaparsa yapsın çıkmamıştı bu leke, ipeğin narinliğini zedeleyecek kadar uğraşmıştı Ayşe ve tek çareyi lekenin üstüne nakış işlemekte bulmuştu. İzler değil miydi hayatın bizi süslemesi?