Süreyya
@ocean__
Bir berduştur kalbim.
Ben ki
yılların çakıllarıyla tıkanmış
kuyu gibiyim:
suyu yeşilleşmiş,
artık, yalnız,
kurbağa besleyen.
Ben ki
yılların yağmurlarıyla çürümüş
tahta gibiyim:
dokusu grileşmiş,
artık, yalnız,
ateşe atılabilen.
Buradaydım:
Çürüyordum.
Tepemde durmak bilmez güz yağmurları
dibimde birikip duran yeraltı suları.
Dallarım ıslak, köklerim patlak
yapraklarım sarı-kızıl, ölüm rengi.
Buradaydım:
Yitiyordum.
Yüzyıl oldu:
Karanlık, küf rengi
çevrem
kararmış, yıkık dökük
duvarlarım
kasvetli, kir-pas içinde
odalarım
buradayım.
Yaşamıyorum —
yaşamıyor insanlarım.
Buradayım:
Yüzyıl önce başladım
beklemeğe.
Yavaş geçip gitme zamanı:
Dumanlar
isler puslar,
yağmurlar
sıcaklar soğuklar,
rüzgarlar
kemirdi her yanımı.
Tahtalarım birer birer çürüdü,
boyalarım
parça parça döküldü,
payandalarım
teker teker çöktü:
Yüzyıl oldu.