Süreyya
@ocean__
Bir berduştur kalbim.
Şu anda okuduğu kitap
there is a lady, whose name is Afterwards
she is sitting beside young death, is slender;
likes flowers.
Süreyya
bir hanım var, adı Sonradan
oturur genç ölüm’ün yanında, narindir;
çiçeklerden hoşlanır.
Reklam
her anını sürekli ve tam olarak dolduramaz kişi yaşamının— böyle anları çoğaltmak, yoğunlaştırmak, biribirine bağlayarak büyütmek…
Bunun için güçlü olmak gerekir (—oysa, belirli bir bakımdan yepyeni olmayı —yenilenmeyi— becerdiğim söylenebilse bile, çok güçsüz hissediyorum kendimi).
Süreyya
“Yaşamına güçlülük verecek tek şey, güç eksikliği duyman olacak—“
İçimde bir yengeç var.
•
İçimdeki en kuytu kovukta yaşıyor olmalı; oradan seyrediyor herhalde her yaşadığımı. Ancak arada bir hissediyorum varlığını —ancak arada bir belli ediyor kendini. Ama biliyorum: hep orada…
Ortaya çıkıp kendini gösterdiği —kovuğundan çıkarak yaşadıklarımın içine girdiği— durumlar, galiba çoğunlukla, deniz kıyısında olduğum zamanlardır: O zamanlar —hele bir de ay varsa— hele hele, dolunay; ışığı da denize vuruyorsa— dayanamadığı bir itkiyle çıkar kovuğundan, kıyıya yönelir; beni de sürükler, götürür.
Süreyya
Hep karşı koymak zorunda kalırım ona, bu durumdayken; yoksa, karanlık denizin parıltılı dalgalarına zıplamam işten bile olmayabilir.
“Süreler, aşamalar, dönemler vardır yaşamda —bir noktadan bir noktaya katedilen yollar, belirli sayıda yıllar süren oluşumlar, ancak bir aşamanın tam olarak katedilmesiyle açılabilen yönler— bir sürekli yürüyüş…”
Süreyya
yol, anlamını durakta kazanır…
“Gündelik yaşantıda insan değişik olduğuna inanıyor, deneyimlerin onu değiştirdiğini, kendi kendinin efendisi olduğunu sanıyor, ama bir kriz geldiği düşünülürse, bunun insana bir tekme, suratına bir yumruk atacağı varsayılsa ve yaşam ona ‘haydi, karar ver’ derse, işte o zaman adam, mutlaka geçmişte hep yaptığını yapacaktır, korkaksa kaçacaktır, cesursa direnecektir.”
Süreyya
Karanlıktan korkan, karanlıktan korkmayı sürdürecektir.