"Gözlerimin içine bakabilen bir tek Liam vardı. Ve orada ne tiksinti, ne korku, ne de hissetmeye hakkı olduğu binlerce kötü duygudan birini gördüm. Yalnızca anlayış doluydu bakışları."
"Biz ikimiz gerçekçi insanlardık. Dışarı çıkamayacağımızı biliyorduk. Hayal kurmak sonunda hayal kırıklığına, hayal kırıklığı da öyle kolayca atlatılamayan sıkıntılı bunalımlara yol açardı. Siyaha yem olmaktansa grinin sınırlarında kalmak daha iyiydi."
"Onlar ölüm tehlikesi altında olan çocuklardan ya da onların geriye bırakacakları boşluklardan korkmuyorlardı aslında.
Onlar bizden, yani hayatta kalanlardan korkuyorlardı."