Berna
@odnoliub1
“Pencerene sığdığı kadardır gökyüzü ”
Bana sohbet amacıyla mesaj atmayınız.
Klonlanan çocukların hayatını anlatan farklı ve düşündürücü bir kitap. Bu çocuklar aslında ileride başka insanlara organ bağışı yapmak için klonlanıp yetiştiriliyorlar. Yatılı bir okulda büyüyorlar ve ilginç olan şey, kaderlerini bilmelerine rağmen buna karşı çıkmamaları. Kaçmaya ya da sistemi sorgulamaya çalışmıyorlar; her şeyi kabullenmiş gibiler. Kitapta, onların sadece birer “kopya” olmadığını, ruhları ve duyguları olan insanlar olduklarını anlatan bölümler de var. Hikâye aynı zamanda Kathy, Ruth ve Tommy arasındaki arkadaşlık ve ilişkilere odaklanıyor. Kitap konu itibariyle farklı distopik ancak anlatım bana biraz tekdüze geldiği için duygusal olarak çok etkilenemedim. Yine de insan hayatı, özgür irade ve “ruh” kavramı üzerine düşündüren bir kitaptı.
Kitap bir gerilim kitabı ve üç farklı anlatıcıdan ilerlemesi de kitabı daha ilgi çekici yapmış çünkü aynı olayı farklı kişilerden dinleyince kimin doğru söylediğini, kimin yalan söylediğini anlamaya çalışmak baya sürükleyiciydi. Sürekli bir olay olacakmış hissi veriliyor ama beklediğim kadar olay olmaması açıkçası biraz modumu düşürdü. Yine de kitabın sonunda yaptığı ters köşe bunu unutturdu diyebilirim. Kitabın ortalarına kadar kimin masum, kimin iyi ya da kötü olduğu hiç netleşmiyor; sürekli bir gizem havası var. Bu açıdan bakınca yazarın anlatım tarzını ve üslubunu gerçekten beğendim.
Kitap, yazarın babasının kaybı karşısında hissettiklerini ve ölüm üzerine düşüncelerini paylaştığı kısa bölümlerden oluşan, duygusu yoğun bir kitap. Çok satanlar arasında olması bende beklentiyi biraz yükseltmişti ama açıkçası popülerliğinin biraz abartıldığını da düşündüm. Çoğu zaman aynı duygu döngüsü etrafında dolaştığı için okurken yer yer sıkıldım. Yazarın dili kullanma biçimi güzeldi.
Yüzbaşının Kızı savaşın ve isyanların ortasında geçen ama içinde güzel bir aşk hikâyesi de barındıran bir kitap. Bir kaleye subay olarak gönderilen genç bir adamın, yüzbaşının kızına âşık olmasıyla olaylar başlıyor. Daha sonra çıkan isyanlar, savaşlar ve yaşanan karışıklıklar yüzünden birbirlerinden ayrı kalıyorlar. Bu süreçte kahramanın yaşadığı özlem, endişe ve bir daha kavuşamama korkusu oldukça hissediliyor. Okurken hem o dönemin zorluklarını hem de tüm bu karmaşanın içinde ayakta kalmaya çalışan bir aşk yansıtılmış.
Tess Gerritsen’in bu yeni serisinin ikinci kitabı olan Yazlıkçılar, yazarın önceki eserlerine kıyasla çok daha sakin ve naif bir tona sahip. Daha önce okuduğum serilerindeki o sert, tıbbi detaylarla dolu ve gerilimin dorukta olduğu atmosferi burada pek hissedemedim; olay örgüsü daha düz ve dingin ilerliyor. Aslında Gerritsen’in o karanlık ve çarpıcı anlatımını sevdiğim için bu kitapta biraz eksikliğini hissettim. Yine de akıcı dili sayesinde okurken yormayan, sanki bir filmin içindeymişsiniz hissi veren keyifli bir romandı.
