Biz çift süren mandalar gibi çalışıyoruz, didiniyoruz, köpekler gibi açız, yoksuluz! Başkaları yan gelip yatıyor, çalışmıyor, ama onlar zengin, biz fakiriz! ( Hep aynı şarkı... )
Budala
Syf. 498
Belki ikimizin ortak kaderidir
Yalnızlığımızın tadını çıkartırken kimsesizliğimizin hırçınlığını yaşamak.
Ve ikimiz de biliriz ki yalnızlığımızı istesek de kimse paylaşamaz.
Onun için boş sokaklarımızda gece yarısı dolaşan kedilerin ayak sesleri bile huzursuz eder bizi.
Ve insanların en çok olduğu saatlerde bile kimse bölemez kimsesizliğimizi...
Abdullah Özdoğan🍁