Bazen birinin sözleri öyle derinden keser ki seni, kelimeler boğazında düğümlenir.Kendini savunmaya , hikayenin kendi tarafını anlamaya çalışırsın ama çıkan tek şey sessizliktir.Onlara öylece bakakalırsın.Nasıl bu kadar incitici, bu kadar acımasız bir şey söyleyebildiklerini merak edersin.Zihnin öfke, acı ve ihanet düşüncekeri ile dolup taşar.Ama ağzın kilitlenmiştir ve yapabileceğin tek şey, onlara öylece bakıp nasıl bu kadar kalpsiz birine dönüştüğünü düşünmektir.
İz bırakan insanları severim.
Yara izi yok.Duygu ve Düşünce
Bunlar, hayatınıza sessizce giren ve yolunuza sessizce devam eden insanlardır.
Yüksek sesler değil, jestler konuşur;
öfke değil, duygular çığlık atar.
Kalp dediğimiz o küçük yerde iz bırakan insanları seviyorum...
Onlar asla gitmeyecek olanlardır çünkü
her gün gösterdikleri küçük iyiliklerle
o yeri fethetmişlerdir.
Stephen Littleword
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Dünyada ne mutluluk vardır ne de mutsuzluk; sadece bir durumun bir diğeriyle kıyaslanması vardır. En yüksek mutluluğu hissetmiş olan adam, en derin felaketi yaşamış olandır."
Monte Kristo Kontu, ihanetin en soğuk halini ve intikamın en ince mühendisliğini anlatan muhteşem bir roman. Dumas, insan doğasının en karanlık ve en aydınlık köşelerine aynı anda ışık tutuyor. Dantès’in uğradığı haksızlık karşısında hissettiğim öfke, Kont'un her bir hainin maskesini düşürürken duyduğum o soğuk tatmin duygusu uzun süre hafızamdan silinmeyecek.
Hz. Ali’ye Haricîler hakkında "Onlar müşrik midir, kâfir midir?" diye sorduklarında “Onlar bize karşı isyan etmiş Müslüman kardeşlerimizdir.” demişti.
(Bakıllanî, Temhid’ul-Evail ve Telhis’ud-Delâil, s.236-7; İbn Abdü Rabbihi, el-Ikdü’l-Ferîd, 4/329)
İncinme değil bu,
öfke değil,
‘ah‘ hiç değil…
Ötesi…
Çok ötesi…
İnsana olan inancını yitirme bu.