"Böyledir, üzgün olduğumuz fark edilmez ama öfkeli olduğumuz hemen fark edilir."
Açlık bir mesele değil düzen meselesiEdebiyat
"Korku zamanında insan kendini düşünür; öfke zamanında ise başkalarını."
İnsan bazen ekmek eksikliğinden değil, adalet eksikliğinden yorulur. Açlık mideyi, haksızlık ise ruhu kemirir. Ve ruhu yaralanmış bir insanın sessizliği, çoğu zaman öfkesinden daha gürültülüdür.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayat bir trajikomedidir…-bir sürü hayal ama nadir bir mutluluk kıvılcımı,biraz öfke,sonra hayal kırıklığı ve son-iyi de olsa,kötü de olsa hepimiz kendi rolümüzü oynamak zorundayız.
Hayat böyledir, bize taşımamız için yükler verir ve ağırlığını umursamaz. Bu yükü ya sırtlanırız ya kırılırız.
Mevki ve makam düşkünlüğü, iktidar hırsı, çıkarcılık, şehvet düşkünlüğü, kibir, öfke, intikam… Bunların hepsi saygı görüyordu…
Öfke içinde büyüyoruz. Oturduğumuz semte, sokağa, odalara, eşyalara, kış aylarında güçlükle ısıttığımız, eskimiş, ortası çukur pamuk yataklara, öfke duyarak büyüyoruz. Yaşam yalnız sokaklarda. Bir canlılık var sokaklarda. Güzel olan, gerçek olan, kentin insanları, kalabalık, dış dünya. Dış dünyanın insanın kulaklarına varan uğultusu. Diğer ülkeleri aşan, batıda bir okyanusa, doğuda bir başka okyanusa varan bir uğultu.
