Okur Gezer
@oflikitapsever
Seni alıp düşlerime, bu şehirden gidiyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
♡şahane1000Kitap
Eğer Amerika bu kitabı Jules’ e para karşılığı yazdırmadıysa yapacak çok yorum yok, tek kelime ile efsane.
Edebiyat bilimle birleşince tadından geçilmez oluyor. Sen tut aya ilk roketin gönderilişinden 100 yıl kadar önce böyle bir roman yaz ve tam isabet ettir. Olacak iş değil. Sadece büyüleyici.
İçerdiği hicivler de romanın konusu kadar güzel işlenmiş
.
Reklam
Harika yaaa
Kitabı gerçekten beğendim. Bir verem savam hastanesinde hastaların yaşadığı olaylar çok gerçekçi bir anlatımla ele alınmış. Hem çok gerçekçi hem de çok mizahi. Zaman zaman gülmekten de kendinizi alamıyorsunuz. İşin en zor yanı durumu iyi olmayanların bi kaç ay da olsa hastanede kalmak istemeleri. O dönemleri anlamak için çok iyi bir eser.
Tek kelimeyle efsane
Kitap yazarın klasikleşmiş üslubunun bir devamı, küçük küçük hikayelerle sizi hayatın her anına şahitlik etmek için çağırıyor ve bunu yaparken de sizi gülmekten kırıp geçiriyor. Hikayelerde kendi yaşantınızdan çok şey buluyorsunuz. Keşke bitmese dedirten cinsten bir kitap. Çok beğendim.
Çok ortak yönümüz var
Nobel edebiyat ödüllü Octavia Paz’dan okuduğum ilk kitap. Öyle geliyor ki devamı da gelecek. Kitabı beğendiğimi söyleyebilirim.
İlk olarak kitabın bir roman değil, anatomi olduğunu bilmeniz gerek.
Yalnızlık Dolambacında yazar her yönüyle Meksika’yı maddi ve manevi tüm yönleriyle ele almış ve bunu bölüm bölüm yapmış.
İnsanlarının özellikleri, gelenek ve görenekleri, alışkanlıkları, tutum ve davranışları, ülkenin geçmişi ve bağımsızlık çalışmaları vs anlatılıyor. Amerika ve ispanya ile olan benzerlikleri ve benzemeyişleri ayrıntılı olarak incelenmiş.
Kitap okurken sanki Türkiyeyi okuyor gibi oluyorsunuz, ortak çok şeyimiz var yazarın anlattıklarına göre.
Yazar özellikle dini ve sosyal konuları felsefeci ve düşünürlere taş çıkartacak kadar güzel değerlendiriyor.
Şimdiye dek tek bir söz bile söylemedim1000Kitap
Kitap önyargıları kırmak ve empati yapmak adına okunması gereken kitaplar arasında, tıpkı Algernon’a Çiçekler kitabı gibi. Bence her yaşa hitap eden sıcak bir hikaye. Yazar yazma yeteneğinden ziyade mesleki yeteneğini konuşturmuş bana göre.
Kaybettiğimiz ya da ihmal ettiğimiz insani değerleri yeniden elde etme ve herkesi olduğu gibi kabul etme zorunluluğunu içselleştirmek için hayatın insanlara görünüşte hiç de adil olmayan gerçeklerini yakalama ve öğretme bağlamında herkesin okuması gereken bir kitap.
Belli yaşların üzeri insanlar diğer insanların eksikliklerini tölere edebiliyor ya da kabullenebiliyor ama herkes aynı tavrı sergileyemiyor(sergilemiyor) maalesef.
Şu sözü siz söylüyor olabilirdiniz:
“Neredeyse on bir yaşındayım ama şimdiye dek tek bir söz bile söylemedim”
Okuyun. Okuyun. Çocuk olmak gerekmez.
Reklam