O halde hala neden özgür değilsin? Neden kendinle barışık değilsin? Çünkü bırakmıyorlar. En sonunda gelip buraya takılıyordu: çünkü bırakmıyorlar… Mutsuzluğun sorumlusu başkaları, hep başkalarıydı.Ah bir bıraksalar, nasıl mutlu olacak, nasıl sevecek, nasıl başarılı olacak, ama bırakmıyorlardı. Bırakmayan aslında kendisiydi, fakat bunu ona anlatmak çok zordu.
Bir tartı koşmasıyla övünür, tasmasıyla değil; bir kuş kanadıyla övülür, Püskülleri Çıngırakları ile değil.Niçin insanı da kendinin olanla değerlendirmiyoruz? Bir sürü adamı var, güzel bir köşkü varmış, şu kadar itibarı, bu kadar geliri varmış: bütün bunlar çevresindedir onun kendisinde değil. Bir kediyi torba içinde satın almazsınız. Bir at satın alacaksanız, üstündeki parayı attırır çıplak ve yalın görmek istersiniz onu Sana da itibarîndan parasındanMakamından sıyırarak bakın
İster sözlü olsun, ister davranışla, zorbalığın her çeşidinden nefret ederim. Düşüncemizi duyular yoluyla aldatan gösterişlere her zaman karşı koymuşumdur. Üstün sayılan insanlara yakından bakınca anladım ki çoğu herkes gibi insandır.
İyilikler insana, karşılığını verebileceğini sandığın sürece hoş gelir. Bu ölçüyü aştılar onlara minnet değil kinle karşılarız. Seneka aynı şeyi daha kuvvetle söylüyor: insan karşılık veremediğimden utandım mı karşılık verecek kimsesi olmasını istemez. Cicero da, biraz daha gevşek: memnun edemeyeceğini sana kimsenin dostu olmaz diyor