--- Spoiler İçermez ---
Kitap bir piyes, yani tiyatroda oynanmak üzere yazılmış bir eser. Konusuna gelirsek; taşrada bir kasabaya müfettiş geleceği söylentileri yayılır. Bunun üzerine posta müdürü, yargıç, kaymakam, öğretmen gibi memurlar foyaları açığa çıkacak diye korkuya kapılırlar ve işte macera da tam burada başlar. Müfettiş gelecek söylentileri bütün kasabalı memurları bir araya toplamıştır ve Gogol'un oyunu da tam olarak buradan başlar.
120 sayfalık bir çırpıda okunacak güzel bir eser. Konusu oldukça basit kalmış ama ustalıkla yazılmış, ben beğendim. Gogol'u sevenlere bilhassa Ölü Canlar romanını tavsiye etmekle beraber, bir solukta okunacak, yormayan, zorlamayan bu sade eseri de tavsiye ederim.
--- Spoiler İçermez ---
Dostoyevski'nin kusursuz bir romanı Ezilenler. Kurgu çok başarılı. Kitabın ilk sayfasından ortasına, ortasından da son yaprağına kadar her sayfadaki olaylar ve duygusallık çok güzel birbiriyle örülmüş, ilişkilendirilmiş ve sürdürülmüş. Özellikle kitabın son sayfasına gelindiğinde, olayların üzerindeki giz perdesinin kalkmasıyla okuyucuya, "Vay be!" dedirtiyor usta yazar.
Kitapta okuyucuyu sıkacak gereksiz yere yazılmış tek bir sayfa yok. Olay örgüsü gayet merak uyandıracak şekilde akarak ilerliyor ve bu merak son sayfaya kadar sürüyor. Olay örgüsü yaklaşık altı, yedi kahramanın üzerinden ilerliyor ama ayan beyan bir şekilde ilerlemiyor. Kitap pek çok gizle birlikte ilerliyor ve bu durum okuyucuda bir merak uyandırıyor.
Genel olarak kitapta bir aşk hikayesi anlatılıyor. Ancak, bu aşk hikayesinde rolü bulunan kişiler de kitapta işlendiği için, onların yan hikayelerine de yer veriliyor ki, bu yan hikayeler de ana hikayeye usta yazar tarafından çok güzel bir şekilde bağlanmış.
Kitap, birinci tekil şahsın yani yazarımızın gözünden okuyucuya aktarılıyor ve yazar, kitapta geçen her hikayenin içine bir şekilde karışıyor ve gözlemlerini bize aktarıyor.
Kitapta prens, kont, sefalet içerisinde kıt kanaat yaşayan insanlar, hastaların evine uğrayan doktor, dedektif gibi karakterler yer alıyor ve bir toprak sahibinin, kahyası olan derebeyiyle mahkemelik olma durumları da işleniyor. Spoiler vermemek için hiç detaya girmiyorum. Kurguya bayıldım, Dostoyevski belli ki bu kurguyu ölümsüzleştirmek için ciddi emek sarf etmiş. Okuyucu, bunu her sayfada hissediyor.
Eğer güzel bir roman okumak istiyorsanız, dört yüz sayfalık bu eseri okuyun. Özellikle kitabın son elli sayfasını soluksuz okuyacaksınız. Tavsiye ediyorum.