Fırat Oğuz
@oguzff
Sözlerin gücüne inanır.
Av.
Hukuk Fakültesi
15 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsan Ne İle Yaşar Hakkında..
Son zamanlarda Tolstoy okuyorum, Tolstoy'un o eşsiz betimlemeleri; metinlerin altında yatan anlamlar, derinlikler.. Fakat İnsan Ne İle Yaşar biraz daha felsefik yönü ağır basan, İncil'de yer alan Tanrı'nın öğütlerini, insanın ahlaki bakış açısının nasıl olması gerektiğine göndermeler yaparak kısa kısa öykülerle anlatan müthiş bir Tolstoy başyapıtıydı.
Benim okuduğum baskısında 6 adet öykü vardı(sanırım bazılarında 4 adetmiş), sırasıyla değerlendireceğim..
1-İnsan Ne İle Yaşar: Tanrı sevgidir diyor Tolstoy, ve ekliyor 'Yüreğinde sevgi ile yaşayan Tanrı ile yaşar'. Mihayla 3 sorunun cevabını bulunca Tanrı'nın ona söz verdiği gibi göklere geri dönecektir, peki nedir bu 3 soru?
-İnsanların içinde ne var?
+Sevgi
-İnsanlara ne bahşedilmedi?
+Bedenlerinin ihtiyaç duyacağı şeyi bilmek bahşedilmedi. Bu soruyu, ölümün bile alamayacağı sanılan zengin adama Mihayla'nın deriden bot yerine terlik dikmesiyle anlatıyor. Müthiş bir anlatımdı.
-İnsanlar Ne İle Yaşar?
İçlerinde Tanrı ile
O kadar güzel anlamıştı ki tüm bunları, insan durup düşünmeden edemiyor..
Tanrı sevgidir. Gözü ile gördüğü öz kardeşini sevmeyen, gözüyle görmediği Tanrıyı nasıl sevebilir? İnsan kendini kolladığı için hayatta kalmaz, sevgi ile yaşadığı için hayatta kalır. Yüreğinde Tanrı ile yani sevgi ile yaşamayan aslında yaşamıyordur diyor.
2-İnsana Çok Toprak Gerekir mi? Hep daha fazla para, zenginlik, açgözlülük, şatafat yani dünyevi hırslar ve ihtiraslar için kendi benliğimizi kaybedersek; hepi topu 3 arşın uzunluğundaki mezara daha hızlı gireriz. Maddi olan güç için kendimizden şaşmamalıyız.
3-Ateşi Kıvılcımken Söndürmeli: İnsanlar birbirini bağışlamalı, maraz doğurmamalı, kötülüğe karşı kötülükle karşılık vermemeli, birbirinin kusurunu örtmeli, affedici olmalı hatta kötü söz söyleyene karşı kötü söz söylemek
İvan İlyiç'in Ölümü hakkında..
Lev Tolstoy.. başarılı, idealist, doğduğu aileden farklı bir insanı, İvan İlyiç'i anlatıyor. Klişe cümlelerden ziyade okurken hissettiklerimi anlatacağım, İvan İlyiç doyumsuz birisiydi, hep gözü yüksekteydi mevcut konumunun her zaman daha ilerisini düşünüyordu. Hasta olduktan sonra anladığı şeyi yani hiçbir zaman ânın tadını çıkartmıyordu, uzun yıllar eğitimler, sınavlar derken aslında hangi pozisyona gelirse gelsin insanların ona çıkar odaklı yaklaştığı gerçeğini ancak hasta olduktan sonra fark etmişti. İvan İlyiç için en acısı, o günler geceler boyu hastalıktan, ağrıdan uyuyamazken acı içerisinde kıvranırken hayatta en yakını olması gereken eşinin bile onunla yeterince ilgilenmemesi sadece kendi vicdanını rahatlatmaya çalışmasıydı. Çalışanları, eşi, çocukları, arkadaşları hepsi hayatına devam ediyordu. Tiyatrolara gidip davetlerde buluşuyorlardı ancak bir eksikle o da İvan İlyiç. Herkes kendi hayatını yaşarken insanlar için yıllarca fedakarlıklar yapmış, örnek birisi olmaya çalışmış olan İvan İlyiç yatağa düşüp ölümle yüzleşirken bu hayatın hakkını verip vermediğini, bu hayatın gerçekten böyle mi yaşanması gerektiğini sorguladığı zamanlar benim için kitabın en vurucu noktalarıydı. Aslında her ne kadar kimseyi yanında istemese de bunun nedeni onların sadece gelip vicdan rahatlatma seremonileriydi gerçekten ona şefkatle yaklaşılsaydı İvan İlyiç her zaman insanları özellikle ailesini yanında istiyordu. Keyifli bir kitaptı hayatın nasıl yaşanması gerektiğini ölüm döşeğinde sorgulamanın aslında pek de bir önemi olmadığını aslında bu hayatı yaşarken, bu hayatı nasıl yaşamamız gerektiğini sorgulamamız gerektiğini fark ettirdi.
kürk mantolu madonna hakkında..
Bir Sabahattin Ali efsanesi. Raif ve Maria Puder'in aşkını çarpıcı bir şekilde gözler önüne sermiş. Raif'in Almanya'daki bir sergide bir tabloya aşık olması ile başlayan olaylar Maria Puder'in yanında yıllardır kendinden bile sakladığı, kendisinin bile bilmediği yaşama sevincini bulması aslında bunca yıldır sadece kendisini ait hissetmediği ortamlarda bulunduğunun halbuki onun da bir ruhunun olduğunu fark etmesi ile devam ediyor, Maria'ya ulaşma çabaları; onsuz geçen günlerde hissettiği yıkımlar, çöküşler, buhranlar.. o kadar güzel anlatmış ki Raif ve Maria Puder bu ilişkiyi bizim yanımızda yaşamış her şeyi kendimiz görmüşüz gibi hissediyoruz. Raif'in babası öldüğü için Havran'a köye dönmesi gerekir Maria ise Raif'in gidişinden sonra Berlin'de tek başına, onun hatıraları ile kalacağına Raif'ten önce Berlin'den ayrılıp Prag'a gitmeye karar verir. Maria Puder ile Raif'in Berlin tren istasyonunda birbirinden ayrılırken bir daha birbirlerini göremeyeceklerini aslında hissediyoruz ve bu yüzden o ayrılışın iki taraf içinde bir çöküş olacağını anlıyoruz. Havran'a döndükten sonra Maria ile mektuplaşan Raif bir süre sonra mektuplarına karşılık alamamaya başlar, birkaç kere daha denese de yine Maria'ya ulaşamaz. Bundan sonra Maria'nın kendisine başka bir yol çizdiğini onu terk ettiğini ve bir daha hayatta kimseyle onunla mutlu olduğu kadar mutlu olamayacağını hisseder, nitekim de öyle olur Maria'dan sonra geçen 10 yıl da Raif evlense de çoluk çocuğa karışsa da aslında tek istediği Maria'dır. 10 yıl boyunda Maria'yı suçlar, onun başka insanlarla mutlu olduğunu düşünür fakat gerçek başkadır Maria mektuplaşmayı kestiği zamanlarda aslında ölmüştür hem de Raif'in çocuğunu doğurduğu vakitlerde ölmüştür. Raif, hayatı boyunca tek aşkı olan Maria'nın öldüğünden hatta ikisinin bir çocuğu