Salih o ilk gecesinde duyduğu şarkının sözlerini hiç bir zaman unutamayacaktı . “Söyleyin güneşe bugün doğmasın .” Bu kelimeleri tekrar ede ede uykuya daldı .
Çocukların ihtiyaçları var ve o ihtiyaçları karşılayacak bir ortam yaratma görevi biz yetişkinlere düşüyor . İçinde bulunduğumuz kültürde bu ihtiyaçları çoğu zaman karşılayamıyoruz . Serbeste oyun oynamalarına izin vermiyoruz ; ekranlar yoluyla etkileşime girmek dışında yapacak pek bir şeyin olmadığı evlere kapatıyoruz onları ; eğitim sistemimiz de onları köreltiyor ve sıkıyor . Çocukları enerji çöküşleri yaratan , içerdiği uyuşturucu benzeri katkı maddeleriyle hiperaktifleştiren , ihtiyaç duydukları besin maddelerini içermeyen gıdalarla besliyoruz . Beyni bozan kimyasallara maruz bırakıyoruz onları . Sonuçta dikkat göstermeyi öğrenmekte zorlanmaları onların kusuru değil . Onlar için inşa ettiğimiz dünyanın kusuru .