Ben katil olmuştum bir kere. Dönülmez katliamın ufkundaydım. Elimde ne bir silah var ne de bir bıçak. Pişmanlık yaşamadım diyemem, o anlarda önce dilimi susturdum sonra kalemimi kırdım...
"İyi bakalım, sen bulursun bir çaresini. "
Bulurdum ya, bulunmayacak bir çare değildi ki. Nihayetinde ölüm değildi kimse için. Ama benim için ölmekten beterdi...
Galiptim, kazandığım bir savaşta kaybeden yine bendim. Galiptim çünkü artık bir katildim. Vicdanım boylu boyunca kızıl kanlar içerisinde yatıyor içimde.