Ozan Karpınar
@okarpinar
Kronik acılaşma vakalarında, söz konusu kişi hastalığını haftada yalnızca bir kez hisseder: Pazar günleri öğleden sonraları. O durumda tekdüze bir işle oyalanmadığından, belirtiler ortaya çıkar. Bir türlü geçmek bilmeyen o sakin öğle sonları cehennemden farksızdır, kişi huzur yerine derin ve kesintisiz bir sinirlilik içinde olduğundan hayatında bazı şeylerin hiç de doğru düzgün gitmediğini fark eder
Reklam
Her insan kendi kendini eğitmek zorundadır...
İlk aşklar belki hiç unutulmaz, ama mutlaka sona erer.
Her şeyi aptalca bulduğu için yaşamın kendisine empoze ettiği şeyleri kabullenmişti her zaman.
Reklam